S više od 130 dela naših autora objavljenih na italijanskom uz podršku konkursa taj jezik, ušao je među četiri na koje se najviše prevodi srpska književnost. U vrhu su tradicionalno makedonski, engleski i ruski.
Broj prevedenih dela je i veći kada se ima na umu činjenica da mnogi strani izdavači samostalno objavljuju knjige naših pisaca.
„Postoji u Italiji, što nekako promiče našoj pažnji, veliki broj istraživačko naučnih centara u kojima se srpski jezik i književnost izučavaju. Mislim da ih ima od 13 do 15 od severa do juga Italije. Svi su u velikoj meri aktivni i da je to zapravo razlog zbog kojeg postoji veliki broj prevodilaca koji su istovremeno u najvećem broju slučajeva i promoteri naše književnosti“, kaže viši savetnik u Ministarstvu kulture Mladen Vesković.
Većina njih ima akademski angažman, što garantuje dobro poznavanje i predstavljanje pravih književnih vrednosti.
„Mnoga dela naše književnosti zaslužuju da prekorače okvire svog izvornog jezika i da na taj način postanu i formalno deo jedne šire evropske kulture kojoj suštinski već i pripadaju“, navodi istraživač srpske književnosti prof. Marija Baraš iz Venecije.
Najprevođeniji i dalje je Andrić. Slede Crnjanski, Selimović, Kiš, moderni klasici Basara, Velikić, Albahari, ali i nova generacija poput Lane Bastašić i Darka Tuševljakovića. U italijanskom prevodilačkom nizu uočljiv je i niz jednog od naših najboljih pisaca današnjice, Enesa Halilovića.
„Neke od najvažnijih knjiga ovog sveta napisane su na Apeninskom poluostrvu. Sada kada i moje knjige idu tamo, nadam se da će čitaocima biti zanimljivi likovi i da će biti zanimljiva priča, kao što je meni zanimljiva priča Đovanija Verge. Svi mi zapravo tražimo sreću. Literatura je jedno od tumačenja čoveka“, ističe Halilović.
Dela naših književnika objavljena su na 36 jezika tokom 15 godina trajanja konkursa. Ali u književnosti uvek ima i nešto važnije od brojeva. A to je u ovom slučaju činjenica da imamo nove generacije pisaca koje zaslužuju pažnju stranih izdavača, prevodilaca i čitalaca.
